Fighting society (#1): Het ideaalbeeld

Fighting society, misschien klink ik nu wel als een rebel. Ik neem aan van niet, want ik bedoel het juist goed. Vandaag wilde ik het even hebben over ons ideaalbeeld.

“Een kleine neus, volle lippen, lichte ogen en donker haar.” Als je al die kenmerken bezit ben je ‘perfect’. Toch is het raar, want misschien ben ik wel op mijn achterhoofd gevallen, maar ik vind dat helemaal niet zo prachtig. Te perfect, bijna nep, vind ik het.

image



Ik heb mezelf altijd verteld dat ik niet opzoek wilde naar perfectie en geloof het of niet: ik ben een perfectionist. Na een tijdje heb ik ook ik me er bij neer moeten leggen dat ik niet in het ideaalbeeld pas. Ik ben dus ook niet perfect en stiekem vind ik dat eigenlijk ook wel leuk.

Voor mij hoef je als jongen geen sixpack te hebben. Je mag best wel een beetje klungelig zijn, vind ik juist wel schattig! Als meisje hoef je van mij ook niet in maatje XS te passen. Vollere meiden vind ik er juist prachtig en vooral gezond uitzien.

Ik vind mensen die iets minder perfect zijn dan het ideaalbeeld oprecht mooi. Zeg nou zelf, we zijn met bijna acht miljard mensen op aarde, hoeveel Calvin Klein modellen zitten daar nou bij? En hoeveel Victoria’s Secret modellen? Zelf die modellen worden niet door iedereen als knap beschouwd.

image

Beschouw het allemaal eens als een rubiks cube kubus. Bij iedere kubus is één wit vlakje vervangen door een zwarte. Het is nu onmogelijk om de puzzel op te lossen. Zo moet je het ook zien bij jezelf. Misschien heb wel prachtig, vol, lang en golvend haar, maar pas je niet in een S’je. Daar gaat je kans op perfectie…

Bij de kubus zou het je niet veel uitmaken, “als het zwarte vlakje er niet had gezeten was het compleet geweest, voor mij is het goed zo.”

Dan moet je natuurlijk wel begrijpen dat jij geen kubus bent. Je bestaat niet uit 96 gekleurde vakjes, maar uit duizenden, wat zeg ik, miljarden cellen die je maken tot wie je bent. Je moet weten dat als jij bijvoorbeeld een hekel hebt aan je gehele gezicht, er maar een miniscuul deel van al die cellen je gezicht is. Dat is bij lange na niet zo groot als één vlakje op je kubus.

Daarnaast, lelijkheid is ook maar een illusie, want wat jij lelijk vind aan jezelf vind ik misschien wel heel erg mooi! “Lelijk” bestaat dus helemaal niet

Maak je niet druk om iets wat eigenlijk niet bestaat. Dat is toch zonde van je tijd? In plaats van jezelf zo de grond in te zitten boren, zou je natuurlijk ook jezelf kunnen trakteren op je favoriete thee en een spannende film.

Dat is dan de ideale situatie voor mijn ideaalbeeld.

Stay positive and keep smiling!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s